Welcome on my Web-log,I have just returned frommy Holiday in Italy. This ountry is full of nice cars but people who cannot drive. People who make ing a fuzz out of nothing and the country of good, very good capuchinni.Pictures and stories will be posted shortly.www.gradt.smugmug .com

Gerard

‘t Dolle Peerd” is dood; LEVE ” ‘t DOLLE PEERD”

Gestorven in de laatste kilometers naar Aras de los Olmos. Maar wel de Alto Turia uitgereden en wat een pret, lol en genieten was dat zeg. Begon erg slecht. De avond dat ik naar de uitzwaai avond reed begon de voetpakking van mijn rechter te lekken. Gelukkig bleef dat minimaal en na ook wat kneedbaar metaal bleef het minimaal lekken.’savond een beetje olie erbij en dat was alles. (Spijtig genoeg heb ik wat olie gelekt in de natuur).

Mijn maatje Edward en ik hebben alles zo’n beetje samen gedaan. Hij viel op dag vier zijn radiatortje kapot en viel de rest van de dag uit maar kon met een noodreparatie toch de volgende dag weer starten.

Zondag en maandag had ik het zwaar want mijn maag en darmen waren behoorlijk in de war. Maandag hebben we de dag na de assistentie afgebroken. Na een nood reparatie van mijn kleppen deksel (leve het kneedbaar metaal). Was het nog een behoorlijk eind en het was al vier uur dus hebben we de boel maar afgebroken en zijn naar huis gereden.

De rest van de dagen hebben we redelijk vlot gereden. Het navigeren ging steeds beter en we konden elkaar goed aanvullen zonder al te veel fout rijden. Edward ging af en toe los op gravel paden met korte bochtjes en ik op de lange rechte enden en de stijle rots klimmetjes. Elke keer weer een genoot op een klimmetje te doen. In zijn twee en maar naar boven tokkelen. ‘t Peerd doet het werk voor je. Ook de lange rechte stukken was briljant. Gas erop en gaan. Heerlijk. BBBWWWWWOOOOOOAAAAAAAAAAAAOP Gas is alles.!!!!!!!!!!!

Elke dag was dus genieten.

Dieni en Allex, nog bedankt voor de Tortilla chips. Kon ik eindenlijk roepen dat er gekotst was.

Huldo ook aan alle andere Hollanders die altijd klaar stonden voor ons. Nogmaals Dieni, die op de assistentie posten met het lunchpakketje klaarstond en alle andere kleine dingentjes. Allex voor het meerijden. Willem voor alle wijze raad. Bennie voor je rij adviezen (erg jammer dat je uitvierl) Leo voor de technische adviezen en support. Frits om het delen van je ervaring, Harry voor je eeuwige enthausiasme en de Violent Dentist dat ik mocht snurken maar jij laat dan ook weer vieze winden!

En natuurlijk Edward. Maatje. Volgendjaar weer en dan laten we die Karsmakers en Morgan een poepie ruiken.

Oh, ja Toine, Ik vond onderweg nog een moer van een ketting spanner van een KT…, ach hoe heet dat merk toch. Al eens overwogen om een motor te kopen met een cardan?? Very Happy

Nu is ‘t Peerd dus dood.Sad Ik zal haar moeten koesteren, schoonmaken en contact opzoeken met Herr Doktor Drehmoment om ‘t weer nieuw leven in te blazen want volgend jaar mag ze weer van start. Nog beter geprepareerd, nog meer modificaties en mischien nog meer fun.???

Volgend jaar weer. Wie gaat er mee?

(Do, Inge, jij?)

Geluk,

Hallo Allemaal,

Na mijn Dubai Holland avontuur is het allemaal wat rustiger geworden. Ben weer gewoon aan het werk en de Hollandse ziekte heeft mij ook gewoon weer aangestoken. Maar echt stil zitten is er bij mij niet echt bij. Dus ik heb al een tijdje een andere motor gekocht. Eentje die al bijna helemaal klaar was voor een Rally-achtige tocht.
Hier een foto van het bagger brik.

Ik heb inmiddels ook al meegedaan aan de BDM Rallyschool van Bert Duursma. Na wat theorie heb ik meegedaan aan een Mini Dakar. Een weekend ergens bij Enter waarbij er genavigeerd moest worden over zandpaden en modder tracks. Helaas eindigde de eerste dag voor mij in een deseptie toen ik ineens tegen een overstekende boom aan reed tijdens een special stage. Mijn kleppen deksel en mijn bougie dop waren daardoor kapot gegaan. Toen is ook de bijnaam ontstaan van mijn motor. Het getik van mijn startmotor leek net op een specht vandaar ‘Der Bayerische Specht’

Inmiddels is mijn motor weer helemaal de oude an heeft hij afgelope weekend nog zijn diensten bewezen in Belgie. Zie voor foto’s http://gradt.smugmug.com/gallery/1374893

En waardoet hij het allemaal voor. Nee niet de Dakar. Mischien ooit ergens in mijn dromen. Nee ik ga begin mei de Alto Turia Ride 2006 rijden. Deze rit wordt in Spanje gereden (tussen Valencia en Madrid) en start en finished elke dag vanuit het plaatsje Aras de los Almos. Vanaf daar zijn er vijf tochten utgezet van 200 tot 300 km die met behulp van een roadbook met aanwijzingen gereden moet worden. Onderweg zijn er nog wat proeven maar daar ga ik niet echt voor.

Voor meer informatie zie ook
http://www.rallyteambdm.nl

Ik probeer jullie op de hoogte te houden.

Geluk,

Gerard

Albert en Valerie,

Dank jullie wel voor weer een fantastische dag. Valerie voor het plakken van de road boek. De blaadjes zaten werkelijk perfect aan elkaar. (dat mijn roadbook niet werkte is een tweede maar dat valt nogwel onder de garantie van Toine.

En Albert je bent werkelijk El Violent Dentist want het was een bruut mooie route. Ik heb genoten en ik denk de andere ook.

Dit was de eerste echte off road rit met mijn nieuwe speeltje en ik moet zeggen dat ze erg lekker rijdt. Een puur functionele motor. Heerlijk gewoon. Ben er erg blij mee. Alleen wat kleine knipper lichtjkjes en een achteruit kijk spiegeltje erop dan wordt het voor de andere weg gebruikers ook wat duidelijker.

Hieronder al wat foto’s. Die van in die kuil die zijn wat wazig. Dat komt niet door de kwaliteit van de camera maar gewoon omdat het een heeeeeeele diepe kuil was.

Harmen, duwen. Ik dacht dat iedereen je een schouderklopje aan het geven was omdat je zo goed reed.

Schouderklopjes voor Harmen

Gert Jan,

Dank je voor het voorrijden. Helaas was mijn dingetje kapot en had ik ruzie met mijn GPS anders had ik ook wat voor willen rijden. De volgende keer.

OK voor GJ

Jasper,

Ik heb helemaal niet op je staan wachten. Ik genoot gewoon even van mijn nieuwe speeltje. Chapeau voor je stuur en rij kunsten met een grote vier klepper was het af en toe niet eenvoudig. Nogmaals chapeau.
En nog bedankt voor het nemen van de foto’s.

Het was dus in de buurt van Ommen

Jos,

Ik hoop dat alles goed is gekomen en dat je morgen niet zoveel spier pijn hebt. Ze zullen vast nog wel ergens een kleppendeksel hebben liggen. Gelukkig gebeurde het op het einde van de tour anders was het nog zuurder geweest

Ook nog alle anderen Bedankt.

El Violent Dentist

Een oud overijsselse gezegde luidt:”de bocht om driften als een koe”

Heren en dames motor travelers,

Hier mijn bevindingen van dit persoon met zijn BMW R 1150 GS 2000 en mijn reis van Dubai naar Nederland. Beter bekent onder de DHL (Dubai Holland Lijn). De nadruk licht hierbij op de banden want dit zijn eigenlijk de enige dingen die ik versleten heb. De rest van mijn Yellow Thing, zoals ik mijn motor noem, heeft het perfect gehouden.

Yellow Thing

Het enige wat kapot is gegaan is het rechtervoorknipperlichtlampje (twee keer letterwaarde en drie keer woordwaarde). Natuurlijk is mijn motor een paar keer uit bijna stilstand gevallen. Mijn linkervoorknipperlicht is kapot gegaan. Ik heb dit gemaakt met isolatie tape. Voorts heb ik en een niet nader te noemen persoon uit het zuiden des land, een schuiver met de motor gemaakt waar bij alleen de linker kleppen deksel is beschadigd en wat krasjes heeft achter heeft gelaten op de crashbar en TT bagage rek. Aangezien ik dit trucje zelf ook al had uitgehaald was ik blij dat de schade miniem was (en ik kon ook gewoon doorrijden).

Beste
Het beste gadget op de motor was en is nog steeds de cruise controle van Wunderlich. Hiermee kon ik heerlijk al rijdende mijn armen relaxen en foto’s nemen met mijn rechter hand.

Idioot
Het idiootste ding wat ik heb meegenomen is de 12 volts compressor. Met de wetenschap dat je zo’n 50 a 60 km door kan rijden op een lekke band, had ik deze echt niet hoeven meenemen door Iran en Turkije. Het barst er van de (vracht) banden reparatie werkplaatsen. Compressoren genoeg dus.

Motor Pak
Iets wat ik altijd aan had was mijn complete motor pak. Cross laarzen, Savanne broek (met tocht gaten en knie protectors, Savanne jas met alle protectoren en tocht gaten;handschoenen. Je zult je afvragen, ‘was dat dan niet warm?’. Het antwoord luidt,” NATUURLIJK was het ontiegelijk warm”. Zeker als je voor een stop licht stilstond dan kwam de hitte van de motor heerlijk omhoog. Na het ongeluk van 2VJ besefte ik me waarom ik dat ook alweer deed.

Banden
Hier mijn bevindingen van mijn banden

Banden: Metzeler Tourances
Front: 110/80 R19 M/C 59 H TL
Rear : 150/70 R17 M/C 69 H TL
Pressure : (average)
Front: 2.6 – 2.7bar
Rear: 2.9 – 3 bar

De eerste 15.000km heb ik hier over het asfalt in Nederland gereden. Mijn dagelijkse tocht van Utrecht naar Schiedam en weer terug. Geen noemenswaardige dingen met de banden beleeft. Altijd redelijk rustig gereden. Hard rijdend weliswaar maar geen donuts of what so ever. Ik had mijn twijfels of deze banden de tocht van Dubai naar Nederland zouden overleven en ik had mij voorgenomen om dit risico uit te sluiten en een paar nieuwe banden eronder te leggen. Echter door tijd gebrek ben ik er in Nederland niet aan toegekomen en gedacht dat ze in Dubai wel een setje Tourances hadden. In Dubai behoorlijk ge-shopped maar geen banden te krijgen binnen de periode dat ik daar toen zat (ik wist toen nog niet dat het project waaraan ik aan werkte een maand zou uitlopen). Het was toen zomer en dan rijdt er dus geen hond ergo geen band te krijgen. Wel in de Emiraten en Oman een drietal tochten gemaakt over rotsachtig terrein en gewoon op asfalt gereden

Dus toch maar uit Dubai weggegaan op mijn oude banden. Ik wist dat in de grote steden in Turkije motor banden te krijg waren. En zolang ik nu maar geen problemen met mijn banden in Iran kreeg was er niets aan de hand. Ik heb dus in Iran redelijk behouden gereden. Nu zijn de wegen in Iran redelijk tot goed te noemen, uitzonderingen daargelaten natuurlijk. Wel heb ik natuurlijk mijn uitstapjes gemaakt de woestijn. Wel altijd behouden gereden met de gedachten dat ik niets kapot wou maken.

In heel Iran geen banden problemen gehad. Af en toe de banden spanning en op scheurtjes in de band gecontroleerd. Ook natuurlijk de slijtage bekeken. Die viel erg mee. Ook van het plat afslijten (cubing) van de band was geen sprake. Ik met volle moet Turkije in. Bij de grens, in het landelijke Dogbayazit kwam ik drie andere motorrijders tegen die naar Iran gingen. Zij hadden in Denizli een motor zaak gevonden die in een dag de gewenste motor banden voor ze had. Met deze wetenschap ben ik gewoon ‘normaal’ met mijn banden om gesprongen. (dus niet extra voorzichtig). Wat mij ook opgevallen was dat mijn voorband sneller leek te sluiten dan mijn achterband, iets dat ook deze drie motorrijders bij hun motoren gemerkt hadden. Geen idee waaraan dat kon liggen.

Echter in het zelfde Dogbayazit werd mij verteld dat er een spijker in mijn band zat. Lichtelijk ontstemd ben ik toen naar de camping gereden en heb daar mijn bandenreparatie pluggen en mijn compressortje uitgepakt. Met mijn nieuwe, in Dubai gekochte, Leatherman heb ik toen de spijker uit mijn achter wiel getrokken.

Tot mijn stommer verbazing liep de band niet leeg en kwam hij er bijna parallel aan de band eruit. Plak spullen weer weg en door rijden. Ik zag geen reden om de band te repareren of iets dergelijks.
Gedurende de rest van de trip ben ik de banden op hun profiel, druk, en scheuren blijven checken. Niet iedere dag maar gewoon na een paar dagen rijden. Ze bleven goed en heb ze dus ook niet vervangen.

12.000km verder kwam ik weer in Nederland aan. En merkte zeker na de lange afstand stukken over de Europese wegen dat mijn banden aan het afslijten waren. Zeker bij korte bochten. Ik moet nu zelfs mijn stuur naar buiten duwen als ik in een bocht lig en ik val echt de bocht om.

Achter band

Voorband

Al met al heerlijk met deze banden gereden. In Dubai city voelde ik mij wat onzeker want daar ligt relatief veel olie op het asfalt want de olie spoelt daar nooit weg.

Toch maar eens in mijn onderhoudsboekje gekeken bij welke km stand ik deze banden heb omgelegd en bij km stand 33.000 heb ik ze er nieuw op gelegd en de teller stond op 66.300km. Dat wil dus zeggen dat ik 33.000km met een setje Metzeler Tourances heb gereden. Nou rij ik over de Nederlands snelweg niet zachtjes en trek in de bochten gewoon het gas open dus dit vind ik zelf zeer opmerkelijk.

Voor mij dus weer een nieuw vers setje Tourances als deze echt op zijn. Ik denk dat er nog zo’n 1,5 mm op zit.

Tanken
Ik heb alles in die tank gedaan wat er te krijg was en heb, afgezien van wat pingelen nergens last van gehad. (Of het moet de belachelijk lage benzine prijs van 20 euro cent per liter in Iran zijn geweest).
Met een tvolle tank benzine kan ik makkelijk 300km rijden. Bij 150 km begon ik echter al mnaar een benzine pomp te kijken. Niets is namelijk zo vervelend om naar een benzine pomp te zoeken als je net een stad binnen rijdt en het is avond en erg druk en je weet niet waar je bent enz. Het makkelijkste is om gewoon voldoende peut bij je te hebben. Bovendien weet je niet waneer de volgende pomp komt en of deze wel benzine heeft. Dit komt echt voor!

Lucht filter
Om het grovere zand tegen te houden heb ik een lapje afzuigfilterdoek over de lucht inlaat gedaan en deze vast gezet met een Tie-rap. Aan de foto’s te zien heeft dit wel het nodige vuil weten te stoppen. Halverwege de tocht heb ik dit een keer vervangen.

Kleding
Jas: Savanne II jas met uitritsbare Gore Tex lining
Broek: Savanne II broek met uitritsbare Gore Tex lining
Handschoenen: BMW GS (en een extra paar ‘bokkepootjes’ van 2VJ)
Systeem helm
Cross Laarzen (had ik ook thuis kunnen laten. Een paar goede Hoge Caterpillar veiligheidschoenen of bergschoenen was voldoende geweest. En nemen beduidend minder ruimte in (voor als je ze niet draagt)
Colletje
Spijkerbroek; korte broek
Therma T-shirts 1x korte, 1x lange mouw
Fleece
T-shirts; sokken, onderbroeken
Gymschoenen en teva’s
2 zonne brillen + 1 veiligheids bril (heerlijk om met open vizier te rijden met veiligheids bril)

Rijden in het donker
Ik heb altijd proberen te vermijden om in het donker te rijden. Naast het feit dat het dan onveiliger kan zijn, kan je de weg moeilijker inschatten (je ziet niet wat er opligt of wat er op je af rent (honden)), is het moeilijker op de kaart te kijken die op je tank tas ligt, moeilijker om de omgeving te zien en moeilijker om de naambordjes en richting aanwijzers te zien en te lezen. Daarnaast is het in alle steden ook nog een stuk drukker en dat je dus extra aandacht nodig hebt om te rijden.
Is een goed planning noodzakelijk. Bovendien is het ‘s avonds/’s nachts kouder.
Ikzelf heb vier keer in het donker gereden.
Een keertje in Shiraz (Iran). De kaart, de Lonely Planet waren tegenstrijdig en ik kwam geheel verkeert uit. Toen ik echter voor een opstopping zorgde ben ik onder politie begeleiding naar het juiste hotel gebracht.

De tweede keer was samen met 2VJ in de buurt van Katha. We hadden een hele lange dag achter de rug en zijn binnen door, door de bergen gereden. Het laatse half uurtje moesten we in het donker rijden. Niet echt een prbleem want het was grote weg en (gelukkig voor ons) konden we snel een hotelletje vinden.

De derde was na het ongeluk van 2VJ. We waren toen 130 km van ons slaapadres af en de afhandeling van het ongeluk nam heel veel tijd in beslag. Mijn motor paste helaas niet meer op de trailer waar de verongelukte motor van 2VJ stond. Ik moest dus de kronkelige kust weg alleen terug rijden in het donker om negen uur ‘s avonds. En als je dan aangekleed ben voor een lekkere zomerse temperatuur dan is het best wel koud zo om 9 uur. Ik heb nog nooit zo hard in mijn handgrepen geknepen. Handvatverwarming is fijn.

De vierde keer was in Frankrijk op bekent terrein de Pxe9age. xc9xe9n uur ‘s nachts kwam ik aan bij mijn vriendin in Belgie Na nog een half uur in de nacht the hebben gezeten om deze mooie tocht ter overpijnzen. Wat was ik gelukkig en triest dat het al weer over was.

Planning
Planning is noodzakelijk maar achteraf erg handig. Niet is het belangrijk om te weten hoe je in een stad komt maar nog belangrijker is hoe je er weer uitkomt.
Ik maakte zeer lange etappes. Ik ging vroeg weg en had dan een hele lange dag om de andere stad te bereiken en mijn volgende hotel weer te vinden. Dit werkte goed.
Voorst maakte ik een lijst van alle steden waar ik langs of doorheen kwam. In een stad zelf staan wegwijzers naar de volgende stad en dan is het wel zo handig om te weten waar je naar toe moet.

Kaarten GPS Lonely Planet
Ik heb voornamelijk mijn routes geplanned met wegen kaarten van Iran, Turkije, Griekenland, Italixeb. De GPS heb ik als back-up aangezet en gebruikt. Een lijstje met namen van plaatsen waar je doorheen komt en de kaart op je tank tas was voldoende. (Behalve die ene keer in Teheran. Kon ik weten dat ze het einde van de oorlog met Irak vierde en ze al hun oude raketwerpers uit hun garages hadden gehaald). De lonely planet vertelde waar je wel en niet naar toe moest.
Iran: International Travel Maps scale 1:1800 000 ISBN 155341252-4
Turkey: ADAC Lander Karte Turkei 1:800 000/1:1600 000 ISBN 3-8264-0814-4
Greece: Marco Polo Griechenland 1:750 000
Italia: Euro Cart 1:800 000 ISBN 88-7775-500-8
Lonely planet: Middle East.

Leuk boek: Adventure Motorcycling Handbook ISBN 10873756 37 2

De rest
De aluminium kisten van Touratec waren goed. Af en toe een beetje priegelen met de sleutel en de sloten. De kisten zijn goed misschien dat de ophangpunten van de kist zelf verstevigd kunnen worden. Door wat valpartijen met de kisten aan de motor zijn de kisten wat verbogen en waardoor de kisten met speling aan het rek hangen. Dit levert echter geen probleem op mbt het eventuele erafvallen van de kisten.

In deze kisten had ik mijn spare parts en mijn camping spullen. De rest had ik in een bijna water dichte lugage rol van de North Face met spanbanden achterop zitten. Lekker makkelijk bij een hotel. Je hebt hoeft alleen maar je tank tas en je lugage roll mee te nemen.

De twee wangzakken van de tank tas had ik vol met eten en drinken en schoenen, ductape en tie-raps.
Daarnaast had ik nog een camel back voor het nodige vocht en in Iran had ik special een water tank gekocht. Ik was bang om zonder water te raken. Dit was eigenlijk een beetje overbodig maar het stond wel stoer.

Geld en waarde (loze) volle papieren.
Motor, verzekering en Carnet de passage had ik in een waterdichte plastic zak in de zak in de rug van de Savanne jas. Aangezien je die altijd aan hebt heb je dat altijd bij je. Er moet wel een slimme rover zijn die weet dat je dat daarin hebt zitten.
Money bag om mijn nek. Hier in geld (Iraans en Amerikaans) en paspoort.
In mijn sportbroek onder mijn Savanne broek in een zak een mapje met oa mijn credit card.
Portemonnee met gewoon wat geld en kleingeld
Dummy portemonnee met dubaiaans geld en muntstukken, oud paspoort en oude bankpassen en een oude BMW GS club pas).
In de tanktas altijd kleingeld
De grote stapel Iraanse bankbiljetten had ik in mijn bagae rol zitten. (In de rest van de landen heb ik gewoon kunnen pinnen en met de credit card betaald.

Terug in Holland
Weer in Holland heb ik de motor een onderhoudsbeurt geven. Het enige wat er vervangen is, is het cardan lager wat versleten was.

Het enige probleem wat er nu nog rest is het schoonmaken van de motor.

Ik hoop dat jullie hier wat aan hebben. Mochten er mensen zijn die nog meer informatie willen hebben of meer vragen dan kan je me altijd een e-mailtje sturen.

Geluk,

Gerard

Specifications
Standard R 1150 GS
Year: 2000
Crash bars (BMW, I guess)
Standard air filter. With simple modification on the air intake as dust filter
Oil: Mineral oil; Mobile; filled up with BP
Tires: Metzeler Tourances
Wunderlich steering bar adjuster,
Touratech: hard part (steer limiter)
Wunderlich oil cap.
Wunderlich cruise control

Spare parts:
1 x Air Filter;
1 x Fuel Filter;
2 x Sparkplugs;
Standard oil cap
Oil drain plug with gasket
Tie-raps
Duct Tape
Isolation tape
Spare light bulbs
Spare Breakers
No passengers seat
1 x additional package of ‘confidence in the BMW Quality Products’

Tools
Leatherman (used only once)
Standard BMW tool kit (used once to replace lightbulb)
12V air compressor (small)
Tire repair kit (with additional plugs)

Luggage system
Touratech Panniers with Touratech frame
Touratech Tank bag with side bags
Luggage roll

Camping equipment
Down Sleeping bag
Termarest Isolation mat
Bivac sack
Optimus Nova Stove with fuel bottle.
Backing pan; pan; cooking tools

Dames en Heren,

Na mijn reis uit de oost (zie Dubai Holland Lijn) moest er weer een nieuwe uitdaging tot uitvoering worden gebracht.
Tot mijn grote schik was de R 80 GS van Toine (TTT) nog niet verkocht dus ben ik vorige week zaterdag richting het zuiden gereden om eens een proef ritje te maken op zijn oude fiets. Daar in het Brabantse woont Toine en familie zeer landelijk en heeft het daar erg moeilijk. Hij moet wel 20 meter rijden tot het eerste zand pad. Jullie begrijpen dat elke dag die keus maken tussen werken en het zandpad erg moeilijk is.

Na een valse start (geen benzine en geen prik), even heerlijk gereden tot dat het donker werd. En verkocht. Ik heb een serieuze 2 klepper.
(Ja GJ GS ook ik)
Sinds gisteren ben ik dus in het bezit van Toine’s oude beesie en heb vandaag het eerste zand gereden op strand Horst. Geweldig lekker sturen en voldoende vermogen. Ik miste een beetje de handvatverwarming maar de bokkenpootjes van Mat kwamen goed van pas. (Je krijgt ze echt terug).

Hieronder de specificaties van de fiets waar Crosskabouter het laswerk wederom voor zijn rekening heeft genomen.

BMW R80 G/S :
Frame versterkt:
swingarm opname
balhoofd
schokbreker opname
torsiebuis verstijfd
achterframe ingekort
nieuwe balhoofd lagers

Vering
Voor WP, 30cm veerweg
Achter WP met reservoir
beide in voorjaar 2004 bij WP gereviseerd
(en in 2005 heeft ie nauwelijks meer gereden dus nog als nieuw)
Swingarm en cardan 74 mm verlengd
nieuwe swingarm lagers

Wielen
21″ voor, met nieuwe lagers
18″ achter

Cockpit
IMO 300R
elektrisch roadbook
Led verklikkerlichtjes
schuifzekeringen (ipv porselein)

Motor
Oliekoeler (hoge montage)
Siebenrock kit
Kleine uitlaat
nieuwe koppeligs plaat en veer
vlotterkamer vang kabeltjes

Remmen
Voor Brembo
Achter Trommel, remhevel omhoog (omgedraaid)
teflon staal remleiding voor

Diversen
Brede carterbescherming
Acerbis spatborden
Ingekort zadel
Magura 28mm stuur met verhogers
Verlaagde RVS stepjes
Rempedaal verbreding
Led achterlicht
Lichte GEL accu
ontluchting versnellingsbak en carter hoog via slangetjes.
gereedschaptasje.

en recentelijk de cardanas keerring vervangen.

Motor loopt goed en is snel. Trekt goed door.
Vering zo goed als te krijgen op een 2V. Wel voor off-road afgesteld.
Alles wat voor off-road niet noodzakelijk is, zit er niet op.
Een puur functionele motor.
Heeft naast diverse lokale ritten, ook de Transpana glansrijk doorstaan.

Wie heeft er zin om een keertje rond Utrecht te rijden want iki moet wel een beetje trainen voor de winterbikkel rit.

Groeten,

Gradt

PS Te koop Witte Funduro ’96

I am home again safe and sound! Although it is bloody cold and wet it is good to be back. The last lap was a quicky one trough Greece, Italy, Swiss, and France to Belgium in 5 days. Yes I had it. No nice people there (I guess I met you all in Turkey and in Iran).

So on all good things comes an end. I still will write a chapter on the last leg and I will have to sort out Gigs of pictures and send e-mails. I will do that next weeks.

It was increadable. I know now that still a lot of beautifull people on this worls exist. Makes it worth living and caring for. Tanks.
Also a thank you to the angel who was sitting on my shoulder during my travels. Thank you did a “Heaven of o job’.

Happy Trails to you all.

Gerard

gvanrijn@planet.nl

Thessaloniki, 15 October 2005
Greetings to you my readers,

This moorning I left Eacebat for Greece and I am now writing this story in a Internet cafe in Thessaloniki filled with young boys screeming loud doing their internet games. luckely me. But I have Cold Play on my headset to listen to.

I had to leave Matas a motherless child behind in Olympos. He is OK. His bike will be sent back toi Holland with the help of our good old Dutch automobile Associasion ANWB. Mat himself will fly back to holland after his holiday is over.

I left Olympos alone since a long time and that is what it was. Lone, cold, gray and wet. At the end there was some light. I bumped into this Russian lady who was cycling with two friends in the opposite direction to Antalia.

From that point the sun began to shine and at a tank station I got some attention of two Turkish girls. I invited to come to Selcuk but they found their job more important. Why?

In Selcuk I had a first view on the old city of Efeshes and found my way to the Anzac Hotel. Outside an KTM was parked and the owners were just unpacking. Bernard and Suzanne where on their way to Syria and Jordan and we had dinner together. The next day the three of us went into Selcuk to get some money and to shop. In the afternoon I went to see Efeshes before they clossed theire ticket boxes. Efeshes is are fine ruins of a roman city. And took enoufh pictures although I had to do this with my pocket camera because the big one ran out of batteries.

The next morning I left for Canakalle. A nice drive allong the coast. I say salt lakes with salt pans, flamengo’s and a lot olive trees. In Canakalle I booked into the Yellow Rose Hotel and got a niccce dinner in a kind of court. I had received a e-mail from Rebecca, the australian beauty Met and I took with us on our tour in Goreme. She was heading for Canakalle and I was hoping to see her Again. In here e-mail she wrote that she had been bitten by a Dog in her leg and butt in Dogbayazit. This town is now officially renamed to Dogbiscuit. She was alright. I told here about Mat’s accident.
In Canakalle I was looking for a Barber and what did I found, one with a BMW from 1957. He complaned the the dampeners in the shocks where broken down but that it run every day as a beauty. Ofcourse he cut my hair and I had to take zome picture’s.

The next day I left for Eacebat across the Dardanelles, the channel between Europe and Azia. I visited a lot of cementries of commonweld soldiers died in the heavey fights in the first werld war.

The Turish have some big statues and flags.

It was nice weather and even nicer to have your own transport to ride the winding roads. Beautifull and impressive at the same time. I returndes to Eacebat and walked into Rebecca. She was delayed and had just arrived with the night bus from Trabson on the black Sea coast. She told me the full story of her dog bite and I had to tell about Mat’s accident. We had Dinner at the Eacebat Hotel and saw the movie with Mel Gibson about the landing on Calipolli.

The next moorning we had breakfast and I took here to the hospital for some more rabies shots. I took of for Thessaloniki. Also a cold ride to the Turkish border. Luckely no problems with the Turkish customs and at the Greec border they just looked at my paspoort and was free to go. Long live the EU.

I arrived in Thessaloniki at 18:00 and tried my luck at a cheap hotel. (I had no lonley planet to guide me). The asked 20 Euro for a single room. When I asked if they could do something about the price theys said that it already was their lowest price. I said that this included the breakfast the said no. I told them that in turkey this was normal. I then got the answer that I had to go back to Turkey and that they worked there only for nothing. Well at least they work. Up yours guys. I left and checked in by another hotel with some friendly smile. It cost mne 30 euro’s but better than give 20 euro’s to then jerks.
Tommorow I head for Igoumenitsa for the ferry to Italy.

Cheers,

Gerard

This is the next Episode of my Travels. xdd am now in Selux81Eand will visit Efeses this evening. xddt’s and very old town with still a lot of the remains visable. After such a long time looking at ruins and old building, you question your self if it is wort to pay for another pair of old stones.

Last days where relaxed and troublesome. Mat and xdd arrived from Anamur on the 5 October. A relaxed old Hippie resort with treehouses. A lot of people backpackers and Turkish people on their weekend holiday.
We met Sam a nice Australian girl who joined us on our motortrip to Kaxfe. The road leads you over a winding coast road. We had lunch at a very nice restaurant Mat knew from his previous visits to Turkey. We travelled very cautious not to oversse and misjudge the tarmac and the corners. After the town of Kas Mat wanted to overtake a tractor uphill. The road was wide (two lanes uphill one lane down hill), He made sure that the driver wasnot changing direction and overtook the tractor. Unfortunatly the driver turn his weel and turned to the left. Mats bike hit the left front wheel of the tracktor with his right cilinder and he was catapulted strait over his bike. His bike spun over the road and ended up in a ditch. I was behind him and saw everything happened. While Mat stood up xdd parked my bike ( luckely Sam was my passenger) and run to Mat. His face was covered with some blood and his left knee was blooded as well but he was OK exept that he was pritty emotional about his bike.

The tractor driver, and old farmer, was also quite upset and wanted to take care of everything. The only damage on the tractor was a bent rim.

The Police came and the Military Police adn an Ambulance. Mat went to the Hospital for a check and I stayed behind to watch the motor bike. I rather went with Mat to support him but his dutch hard headed caracter took control of him.
I waited until the transport for the bike was arranged by the son of the farmer. In the meanwhile two soldiers with their guns where put aside the bike to guard the bike.

Mat returned in a military van. We all drove down to the local militair station to make up the statements. This with the required Turkishburocratic paper work. The highest officer was this Mister hotshot with his polished shoes was doing the typign and a translator made sure that our stories where writen down in turkish. After this Mr hot shot went with the tractor driver away to copy the statements and finally we could sigh and go.

xddn the meanwhile a transport van had picked up the bike and was waiting for Mat. Together with Sam he drove back to Olympos. My motor didn’t fit on the van so I was left to drive the 130km back home alone in the dark. The temperature had dropped and the road wasn’t lighted so it was hard working.
Half frozen I reached Kadiz Tree houses at 2200 hours at the same time the van with Mat, Sam and the bike arrived about the same time and we got a very warm welcome from the climbing guys working at Kadis place. After we had off loaded the bike they got us a warm meal and Mat was put on a bench and was looked after by the First aid master in a very prfesional way. We finished the day with a cold beer at the camp fire.

The next day we overlooked the motor and arranged a pick up with the help of the Dutch Automobile association.

I left Mat in good state but without a bike. I was forced to drive to Selsuk to meet my return date.
Tommorow I will drive for Canakkalle.

Greez

Gerard

Turkey Part 2

Every day I promise myself to write the next episode of my travel story however travelling is hard work. Finding an Internet cafxe9 and download some pictures is time consuming.
Finally a story.

I left when I took of to Tabriz from Esfahan/ I never reach Tabriz that day because I lost too much time finding myself a way trough to Tehran. I found out that the Iranians where celebrating their victory over Iraq and that Tehran was filled with Soldiers and old military Equipment. I managed to reach Qazvin and I just stayed there one night. The next morning it took me over an hour to get out of this town and set of to Tabriz and the border. At a tank station I was kicked by an employee because I would settle with the change I got back. I tanked for 8300tuma and he gave me only 500 changes. When I pushed him to give me 2000 return and I would give him 300 in coins he kicked me, in the believe that I would never give him the change/ Well after he kicked me he was right and I set off without giving him his change. That was the only negative moment in my travel through Iran. That same day I reach the border and was amazingly in an hour on the other side. I was on the camping in Dogbayazit before dark.
The camping was a little bit deserted and I invited myself for a cup of tea in a camper. That is when I met Jo and Roy. These over-Landers were on their way to India. A Swiss traveller in his own camper joints us and we had diner together in the Murat camping restaurant. I decided to stay a day longer and visited the castle nearby with three other motor riders (2 BMW) who where on their way to Iran.
That evening another car arrived and to my surprise Hynek and Aurxe9lie stepped out. I had met them in Shiraz and we met again. We decided to travel together to Goreme. The next day we set of and found ourselves camping beside the road that evening. We had a nice meal with some nice Indonesian herbs I brought from Dubai and despite the rain I slept well under a self made tent by Hynek.
The next day we set off and I managed to lose the two/ underway I met some push bikers heading in the direction of Iran and I met tree other motor riders heading for Iran. I drove back and stopped them. The two on the BMW had their own web page www/2riders-1dream/com/ I forgot their names but you can find them on the web. Finally I arrived in Goreme where I met up with Mat.

We had stories to exchange and the three beers where a little bit too much for me so the next day was a bit of a relax day. We met Rebecca, an Australian girl who rolled out of the night bus and was surrounded by Turkish boys telling here what to do and where to go. We as Samaritans had here a job to do. We had dinner and went the next day with Rebecca as Mat’s passenger to the underground City. On the way to this city we got a bit lost and ended up in and very small village on the local marked. When we returned to the motors some guys where talking to us saying something about a money box. It appeared that this guy had left his walled on the saddle and that somebody had safeguarded it and was looking for me on the marked. He returned the wallet and didn’t want anything in return. I didn’t need to look if my money was still in. At the underground city we walked in two German guys Christian and Gerhard. They where on the travel with an almost new Land Rover. After this encounter we left for Goreme and to the Valley of the Roses. We went in with our motor bikes until we couldn’t go any further. We went further by foot and reached a Turkish guy who had a small cafe in a cave. We drank some tea and saw some nice frescos in his cave church. We finished that day with a nice sunset overlooking Goreme and all the cave houses.

The next day we headed for Mount Nimrut in easterly direction. We got in some nasty rain and drove on newly made gravelled roads. However this was compensated by a meal with a very poor farmer family, I made some nice pictures which I will send them once I am in Holland. This was really Turkish hospitality. The youngest daughter age 3 really did open our harts and we melted away when she looked at us.

We stayed in Katha and went up to mount Nimrut the next day. We dropped our gear at the guest house and went up with the motors